Wat de studies laten zien

Tesamorelin is vooral getest tegen diep buikvet bij mensen met hiv. Kleinere studies keken naar leververvetting en naar het geheugen van oudere volwassenen.

De studies voor de goedkeuring

• Eerste fase 3-studie (N Engl J Med, 2007): 412 volwassenen met hiv en extra buikvet kregen 26 weken lang dagelijks tesamorelin of placebo. Het viscerale vet daalde met ongeveer 15% bij tesamorelin en steeg met 5% bij placebo, en de triglyceriden daalden. IGF-1 steeg met ongeveer 81%.
• Verlenging (AIDS, 2008): wie op de behandeling bleef, had na een vol jaar nog steeds ongeveer 18% minder visceraal vet, zonder slechtere bloedsuiker. Bij wie naar placebo overstapte, kwam het vet terug.
• Beide studies samen (J Clin Endocrinol Metab, 2010): bij 806 patiënten verminderde tesamorelin het viscerale vet, terwijl het vet onder de huid grotendeels gelijk bleef. Patiënten en artsen beoordeelden ook het uiterlijk van de buik als beter.
• Wie er baat bij heeft (Clin Infect Dis, 2012): de onderzoekers vergeleken mensen die minstens 8% van hun viscerale vet kwijtraakten met mensen bij wie dat niet lukte. In de eerste groep verbeterden bloedvetten en bloedsuikerregeling, terwijl bij de anderen de bloedsuiker licht opliep.

Vet in de lever

• Proefstudie (JAMA, 2014): bij 50 mensen met hiv verminderde zes maanden tesamorelin zowel het viscerale vet als het levervet, vergeleken met placebo.
• Studie naar leververvetting (Lancet HIV, 2019): 61 volwassenen met hiv en een vette lever werden een jaar behandeld. Vergeleken met placebo daalde het levervet met ongeveer 37% ten opzichte van het begin, en 35% van de tesamorelingroep eindigde onder de grens voor leververvetting, tegen 4% bij placebo. Een begeleidend commentaar noemde de resultaten veelbelovend, maar vroeg om langere studies.

Geheugen en het ouder wordende brein

In een studie uit 2012 aan de University of Washington gebruikten 152 volwassenen van 55 tot 87 jaar, sommigen met lichte geheugenproblemen, 20 weken tesamorelin of placebo. De tesamorelingroep scoorde beter op tests voor plannen en mentale flexibiliteit. Een kleine proefstudie uit 2026 met 22 mensen over 10 weken vond geen duidelijke veranderingen op standaardtests, al wees computeranalyse van hersenscans op enkele verschillen.

Nieuwer werk

Een meta-analyse uit 2026 bundelde vier gerandomiseerde studies met 909 patiënten. Die bevestigde minder visceraal vet, een kleinere tailleomvang en meer spiermassa, maar ook dat meer mensen vroegtijdig stopten door bijwerkingen. Een studie met de naam TRIUMPH, in 2026 als protocol gepubliceerd, test tesamorelin samen met beweging bij 100 oudere volwassenen met hiv die kwetsbaar zijn of dat dreigen te worden.

Gaten in het bewijs

• De grote studies duurden hooguit een jaar, dus de gevolgen voor het hart op lange termijn zijn onbekend.
• De meeste deelnemers waren mannen met hiv, en weinig studies keken naar andere groepen.
• Het viscerale vet kwam terug zodra de behandeling stopte.
• De studies naar lever en geheugen waren klein en moeten nog bevestigd worden.

Alles bij elkaar

Tesamorelin laat diep buikvet bij volwassenen met hiv betrouwbaar slinken en kan ook levervet verminderen. Of dat leidt tot minder hartaanvallen of een betere gezondheid op lange termijn, is nooit aangetoond, en precies die twijfel uitten de Europese beoordelaars.

Bronnen

1. Falutz J, Allas S, Blot K, et al. Metabolic effects of a growth hormone-releasing factor in patients with HIV. N Engl J Med. 2007;357:2359-2370. PMID 18057338
2. Falutz J, Allas S, Mamputu JC, et al. Long-term safety and effects of tesamorelin, a growth hormone-releasing factor analogue, in HIV patients with abdominal fat accumulation. AIDS. 2008;22:1719-1728. PMID 18690162
3. Falutz J, Mamputu JC, Potvin D, et al. Effects of tesamorelin (TH9507), a growth hormone-releasing factor analog, in human immunodeficiency virus-infected patients with excess abdominal fat: a pooled analysis of two multicenter, double-blind placebo-controlled phase 3 trials with safety extension data. J Clin Endocrinol Metab. 2010;95:4291-4304. PMID 20554713
4. Spooner LM, Olin JL. Tesamorelin: a growth hormone-releasing factor analogue for HIV-associated lipodystrophy. Ann Pharmacother. 2012;46:240-247. PMID 22298602
5. Stanley TL, Falutz J, Marsolais C, et al. Reduction in visceral adiposity is associated with an improved metabolic profile in HIV-infected patients receiving tesamorelin. Clin Infect Dis. 2012;54:1642-1651. PMID 22495074
6. Baker LD, Barsness SM, Borson S, et al. Effects of growth hormone-releasing hormone on cognitive function in adults with mild cognitive impairment and healthy older adults: results of a controlled trial. Arch Neurol. 2012;69:1420-1429. PMID 22869065
7. Stanley TL, Feldpausch MN, Oh J, et al. Effect of tesamorelin on visceral fat and liver fat in HIV-infected patients with abdominal fat accumulation: a randomized clinical trial. JAMA. 2014;312:380-389. PMID 25038357
8. Stanley TL, Fourman LT, Feldpausch MN, et al. Effects of tesamorelin on non-alcoholic fatty liver disease in HIV: a randomised, double-blind, multicentre trial. Lancet HIV. 2019;6:e821-e830. PMID 31611038
9. Audsley J, Sasadeusz J, Lewin SR. Tesamorelin, liver fat, and NAFLD in the setting of HIV. Lancet HIV. 2019;6:e808-e809. PMID 31611037
10. Stewart CE, French KP, Wright TJ, et al. The effect of growth hormone-releasing hormone on cognition and brain connectivity in adults with cognition ranging from normal to mild cognitive impairment. eNeurologicalSci. 2026;44:100616. PMID 42382101
11. Erlandson KM, Gustafson L, Johnson JE, et al. Tesamorelin as an adjunct to exercise for improving physical function in HIV (TRIUMPH): a clinical trial protocol. BMJ Open. 2026;16:e120740. PMID 42419889
12. Ditta AM, Naeem RM, Sami MM, et al. Efficacy and safety of tesamorelin in people living with HIV (PLWH) with lipodystrophy: a systematic review and meta-analysis. J Int Assoc Provid AIDS Care. 2026;25:23259582261475549. PMID 42538058